Βουτιά σε μικρό βάθος!

Βουτιά σε μικρό βάθος.

(Αφορμή στάθηκε μία προπόνηση στο κολυμβητήριο)

Φλεβάρης.

Τυπικός χειμωνιάτικος μήνας και ας είναι ο τελευταίος. Και ας μου έχει μυρίσει το Έαρ το αδίστακτο από τις αρχές του προηγούμενου μήνα. Βρεγμένο σώμα από το όσο γίνεται λιγότερο χλιαρό, ώστε να ενισχυθεί η αντοχή λόγω της χειμωνιάτικης εποχής, υποχρεωτικό ντουζ. Βγαίνει έξω στα στοιχειά της φύσης και γενικά στο «έξω». Το ολόσωμο αθλητικό γαλαζοπράσινο μαγιό «περπατάει». Αστραπιαίο ξεπάγιασμα. Ενίσχυση ανοσοποιητικού. Η ικανοποίηση για αυτήν την φροντίδα χαρίζει το θάρρος.

Βουτιά.

 

Βύθιση στην Ηλιόλουστη πισίνα. Υπερμεγέθης δόση ανανέωσης! Το κορμί «ξεπλένεται» από τα πάντα με χιλιάδες υδάτινες «βούρτσες». Οι πρώτες φυσαλίδες αέρα εκπνέονται με τεράστια ευχαρίστηση. Και δεν είναι μόνο το διοξείδιο του άνθρακα που αποβάλλεται…Μεταμόρφωση σώματος σε ένα δίποδο πέρα από το συνηθισμένο. Γλίστρημα, ταχύτητα, αιώρηση, ευελιξία, κινητικότητα θαυμαστή. Αμφίβιο που χρησιμοποιεί (και) το δέρμα για να αναπνεύσει

Άνωση και Άντωση.

Φυσικές δυνάμεις με περίεργα, όμορφα ονόματα κάνουν το νερό να πιέζει το σώμα. Παιχνιδάκια μαζί με την βαρύτητα, την έλξη των σωμάτων από την γη. Χα! Δεν πέφτει το σώμα. Αποκτά την αίσθηση μίας μεγαλειώδους υπερδύναμης. Ξεγέλασμα. Σαν πουλί σε ουρανό από νερό… Το μυαλό με τις έγνοιες του κάπως τρομάζει και οπισθοχωρεί. «Δεν είμαι ο αρχηγός, τώρα;» Το παιχνίδι το ορίζουν προς το παρόν τα στοιχειά της φύσης.

Εγκέφαλος.

 

Αναπνοές μετρημένες με έλεγχο και ρυθμό. Συντονισμός με το όλον. Τι σπάνια – σχεδόν- ευχαρίστηση αυτό το ΟΛΟΝ…Αυτή η απόδειξη της ύπαρξης του, δηλαδή. Ξέφρενος χορός για τις ορμόνες της ευχαρίστησης. Εστίαση στις κινήσεις. Ηχητικό ερέθισμα υποβρύχιο. Εστίαση στις ανάσες. Ηχητικό ερέθισμά εξωτερικό. Παιχνίδια αισθήσεων. Ερεθισμοί των εγκεφαλικών νευρώνων από παντού. Ανάπλαση τους μεγάλη. Αναγέννηση. Το συνεχές γλίστρημα είναι πολύ απατηλό. Θεσπέσια μείξη. Εμβρυακές αναμνήσεις. Ίσως και πιο παλιές!

Έξοδος.

Το «οικειοθελώς» της εξόδου ποτέ δεν είναι εντελώς ακέραιο. Πάνω από την επιφάνεια του νερού καραδοκεί το μη…υγρό που φαντάζει τώρα πιο ανοίκειο! Περιμένουν τα πάντα εκεί έξω. Επίσης είναι και ο αυτός ο χειμωνιάτικος μήνας. Τελευταία βουτιά, τώρα λίγο πιο παρατεταμένη. Πάντα έτσι συμβαίνει στα αποχαιρετιστήρια φιλιά. Το σώμα αναγεννημένο αναδύεται. Σκληραγώγηση των αντισωμάτων! Έξαψη. Πλήρωση. Ανοιξιάτικη αίσθηση μέσα στη ψύχρα. Πάντα σαν άνοιξη είναι…Ανάποδη βουτιά τώρα…

" data-link="https://twitter.com/intent/tweet?text=%CE%92%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%AC+%CF%83%CE%B5+%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CF%8C+%CE%B2%CE%AC%CE%B8%CE%BF%CF%82%21&url=http%3A%2F%2Fwww.deprofundis.gr%2F%CE%B2%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%AC-%CF%83%CE%B5-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CF%8C-%CE%B2%CE%AC%CE%B8%CE%BF%CF%82%2F&via=">">Tweet
8 Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *