Γυάλινος κόσμος

Στάσου μπροστά από έναν καθρέφτη και κοίταξέ τον. Θα δεις το είδωλό σου να σε κοιτά πίσω, με το ίδιο ακριβώς βλέμμα και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, θα κάνει τις ίδιες ακριβώς κινήσεις μ’ εσένα σε ένα ίδιο ακριβώς σκηνικό. Γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα αφού το βλέπεις μέσω ενός καθρέφτη, γνωρίζεις ότι απλά είναι η αντανάκλασή σου, ότι απλά υπάρχει επειδή υπάρχεις εσύ.

Τώρα σκέψου, μάλλον φαντάσου και σκέψου μαζί, ότι το είδωλό σου σκέφτεται και αισθάνεται το ίδιο για σένα. Σε θεωρεί μια αντανάκλασή του, σε θεωρεί ανύπαρκτο κι ότι υπάρχεις επειδή υπάρχει αυτό. Σκέψου πως πίσω από τον καθρέφτη υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος όπου το είδωλό σου ζει, σαν ένας άλλος φυλακισμένος εαυτός σου και το μόνο σημείο που μπορείτε να συναντηθείτε είναι ένας καθρέφτης. Πιο σωστά, μέσω ενός καθρέφτη μπορείτε να αντικρίσετε ο ένας τον άλλον.

Φαντάσου τώρα τον κόσμο όπου μπορεί να ζει αυτό το είδωλό σου, που μπορεί να είναι ένας εσύ λίγο ή πολύ διαφορετικός. Φαντάσου να έχει μια διαφορετική δουλειά, φαντάσου να έχει διαφορετικούς φίλους, διαφορετική σχέση, διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης καταστάσεων και διαφορετική φιλοσοφία ζωής.

Φαντάσου και σκέψου, μάλλον τώρα απλά σκέψου και θυμήσου, αν κάποιες φορές αντιμετώπισες διλήμματα και τις αποφάσεις που πήρες. Θυμήσου αν σκεφτόσουν τότε και αν συνεχίζεις να σκέφτεσαι, τι θα γινόταν αν επέλεγες κάτι άλλο, αν διάλεγες το διαφορετικό. Τώρα συνδύασε αυτές τις μνήμες με τα αποτελέσματα και φαντάσου στον κόσμο αυτόν μέσα στον καθρέφτη να είναι ο άλλος “εγώ” σου που ζει με τις επιπτώσεις των αποφάσεων που δεν πήρες και αναγκαστικά τις πήρε εκείνος, δηλαδή και πάλι εσύ.

Σκέψου τώρα και φαντάσου πάλι, πως στον κόσμο που οι λάθος αποφάσεις σου ή οι αποφάσεις που ποτέ δεν πήρες έχουν βρει πάτημα και στέγη και έχουν επηρεάσει έναν άλλον “εσένα”, σκέψου πως αυτός ο άλλος έχει χτίσει και δημιουργήσει μια ζωή και κάποια βιώματα λόγω των επιλογών που απέρριψες. Σκέψου πως αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη είναι παραπάνω από ένα απλό είδωλό σου, είναι εσύ ή μάλλον είσαι εσύ, αλλά δεν το ξέρει ούτε αυτό αλλά ούτε κι εσύ.

Μέσα σε μια πεζή καθημερινότητα και μια ρουτίνα που σκοτώνει κάθε στοιχείο και ίχνος δημιουργικότητας, μια άποψη και θεωρία τέτοιου είδους σε κρατά σε μια άλφα εγρήγορση.

Δεν θα κοιτάξεις ποτέ ξανά καθρέφτη με τον ίδιο τρόπο.

 

Κείμενο: Απόστολος Σαμακοβλής, Αρθρογράφος

Επιμέλεια: Μαρία-Ανδρονίκη Τραυλού, Φιλόλογος/Γλωσσολόγος

Shares 15

Leave a Reply