Οι δύο ληστές!

 

Ο ένας έρχεται από τα παλιά…. Αναγκαστικά γυρνάς το βλέμμα προς τα πίσω για να τον διακρίνεις. Άλλοτε εξαρχής ξεκάθαρα και άλλοτε πάλι χρειάζεσαι μεγαλύτερη προσπάθεια για να σχηματίσεις νοερά το περίγραμμα του.
Σκοπός του είναι η απαγωγή με πειρατικό τρόπο! Σε αρπάζει με τη βία, συνήθως αιφνιδιαστικά, χρησιμοποιώντας δόλια μέσα. Η νοσταλγία φημολογείται ότι είναι ένα από τα όπλα του τα πιο αποτελεσματικά. Οι περισσότεροι λυγίζουν σχεδόν ακαριαία.

Ο ληστής από τα παλιά σε συνθλίβει συναισθηματικά! Σε γεμίζει με αλλοτινά συναισθήματα δυσάρεστα, οδυνηρά, μπερδεμένα που συνήθως δεν έχεις αποτελειώσει τις υποθέσεις μαζί τους. Έτσι αφού ταράξει για τα καλά τη ψυχή σου, σχεδόν δεν χρειάζεται πια να σε τραβολογάει από πίσω του. Εσύ, τον ακολουθείς σαν πιστό σκυλί…
Τώρα αρχίζεις να ξεμακραίνεις από την θέση που βρισκόσουν πριν σε αρπάξει, με έναν ρυθμό αλλόκοτα γρήγορο. Απορείς πως το καταφέρνει αυτό και αισθάνεσαι ανασφάλεια, ανησυχία, ανισχυρότητα. Αφήνεσαι όμως σε αυτό το ταξίδι με τη βία και αφήνεις πίσω σου και ό, τι σε χρειάζεται απεγνωσμένα για να υπάρξει και να επιβιώσει!

Το βλέμμα σου μεταμορφώνεται σε έναν περίεργο καθρέφτη που μέσα του φαίνονται αυτές οι μισοτελειωμένες υποθέσεις που αφήνουν πάνω στην καρδιά σου δηλητηριώδη κατακάθια. Η ενέργειά σου μειώνεται συνεχώς και οι ανάγκες σου δεν μπορούν πια ξεκάθαρα να σου παρουσιάσουν τα αιτήματά τους. Φοβάσαι ότι θα κινδυνέψεις να μην ορίζεις τον εαυτό σου σε λίγο και την μεγαλύτερη ζημιά δημιουργεί ο ίδιος ο φόβος…

Αναρωτιέσαι τι τον βοηθάει αυτόν τον ληστή από τα παλιά, πώς τα καταφέρνει τόσο καλά, πόσο έχεις συμβάλλει και εσύ; Αυτό το τελευταίο σε ενοχλεί πιο έντονα. Μοιάζει κάπως με τη μαχαιριά που τη δέχεσαι πισώπλατα! Ο καθρέφτης των ματιών σου κρατά το μυστικό. Ναι, είναι σίγουρο πια, μοιάζεις με την Θλίψη. Αυτή η κυρά τον ειδοποίησε και αμέσως ήρθε αυτός τρίβοντας τα χέρια του με ικανοποίηση…
Μη βιαστείς να χαρείς γρήγορα με τη διαπίστωσή σου γιατί δεν ένας ο δυνάστης σου! Ετούτος ο ληστής έχει συνήθως και έναν πιστό συνεργάτη. Αν έπεσες στα δίχτυα του πρώτου θα πέσεις στην παγίδα και του δεύτερου!

Ο άλλος έρχεται από το άγνωστο… Όταν στρέφεις το βλέμμα του επάνω του, χιλιάδες θραύσματα από εικόνες απεικονίζονται στη μορφή του ταυτόχρονα και με μεγάλη ταχύτητα. Ζαλίζεσαι… Χάνεσαι σε αυτό το ακατάπαυστα ψήγματα των πιθανοτήτων. Προσπαθείς να τα αγγίξεις. Μάταια… Διαλύονται και ξεφουσκώνουν αμέσως. Είναι πλασμένα σαν από αιθέρα
περίεργο… Φαίνονται τόσο ζωντανά, τόσο απτά, τόσο αληθινά, τόσο υπαρκτά!

Σου χαμογελάει σαρκαστικά ο ληστής από το άγνωστο . Πιάσε με, αν μπορείς, σου ψιθυρίζει στο αφτί. Παρασύρεσαι στο παιχνιδάκι του και βάζεις στοίχημα με τον εαυτό σου ότι κάποτε θα τα καταφέρεις. Το μυαλό σου δεν υπακούει και φτιάχνει δικούς του νόμους και φτιάχνει αλλόκοτες στρατηγικές για το πώς θα ορίσεις και θα υποτάξεις αυτό το αγίνωτο, το ασχημάτιστο…

Πάλι αναρωτιέσαι τι τον βοηθάει αυτόν τον ληστή από το άγνωστο σκύβοντας τα μάτια σου χαμηλά γιατί τώρα πια έμαθες ότι είσαι σταθερός …συνεργός του! Το μυστικό τώρα θα το μαρτυρήσει το στήθος σου που χτυπάει σε ρυθμούς ανορθόδοξους, κουραστικούς, εξουθενωτικούς πολλές φορές. Δεν σου φτάνει το οξυγόνο… Έχεις την έντονη αίσθηση ότι πνίγεσαι… Τα πνευμόνια σου θαρρείς υπολειτουργούν…
Μια άλλη κυρά τώρα έμπηξε τα νύχια της βαθειά μέσα τους και με το πλάνο βλέμμα της σε τραβάει προς τα εμπρός. Την φωνάζουν Ανησυχία και κανείς ποτέ δεν μπόρεσε με σιγουριά να την περιγράψει σωστά και με βεβαιότητα. Κάθε βήμα σου το ορίζει ο φόβος, η ανασφάλεια, η σύγχυση, η ανυπομονησία.

Πώς είπες; Ζητάς βοήθεια; Δεν αντέχεις άλλο, λες. Πολύ καλά, λοιπόν…
Η ανακούφιση βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια σου!
Κοίτα αργά και σταθερά γύρω σου. Αφουγκράσου τον εαυτό σου μέσα σου. Ανάπνευσε βαθειά τον αέρα ΑΥΤΗΣ της στιγμής. Τώρα τα έχεις όλα γύρω και μέσα σου. Τις δυνατότητες, τις δεξιότητες, τις πιθανότητες, την ελπίδα, τη σοφία, τις γνώσεις, τις εμπειρίες, το μυαλό, τη ψυχή…

Ίσως για πολύ καιρό έζησες στην αιχμαλωσία της Θλίψης και της Ανησυχίας και έτσι άρχισες να πιστεύεις ότι ο εαυτός σου είναι αυτό το διπλό πρόσωπο. Δεν είναι, όμως! Τρέχα και πιάσου γερά στο Παρόν!
Κοίτα… Η θλίψη στερεύει από την πικράδα της και αποσύρεται με βαρεία βήματα θυμωμένη. Η ανησυχία χαλαρώνει την ασφυκτική αγκαλιά της και δύσκολα τη διακρίνεις πέρα μακριά στον ορίζοντα…

Ανασαίνεις την πρώτη ανάσα της νέας σου ζωής!…

 

4 Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *