Στην οθόνη

Σήκωσε το κεφάλι γιατί απέναντί σου κάθεται άνθρωπος, απέναντί σου υπάρχει κάποιος που σπαταλά το πολυτιμότερο  αγαθό του μαζί σου. Αναφέρομαι στον χρόνο. Σου κάνει την τιμή είτε φίλος, είτε γνωστός, είτε ακόμη κι εχθρός σου, να σου δωρίζει το μόνο που ξέρει πως του τελειώνει μέρα με τη μέρα, λεπτό προς λεπτό. Αλλά λογικά η οθόνη σου αξίζει περισσότερο τη σημασία και την προσοχή σου. Ποιος τον λογαριάζει τον άλλον θα σκέφτεσαι, ίσως και σωστά από μέρους σου. Μην ρωτήσεις τον απέναντι.
Σήκωσε το κεφάλι γιατί γύρω σου περνάνε άνθρωποι, περνά το κυρίαρχο είδος του πλανήτη του οποίου αποτελείς κι εσύ μέρος. Έκπληξη το ξέρω, αλλά δεν είσαι μέρος της φατρίας που πετσοκόβει στην οθόνη σου. Πρωτόγνωρο. Ρίξε ένα βλέμμα, παραδειγματίσου και κοινωνικοποιήσου στην πράξη, όχι με την κοροϊδία που κρατάς στο χέρι σου. Ξεβίδωσε τον αυχένα σου, σήκωσε τον λαιμό σου κι έλα να χαζέψουμε καλούς και κακούς περαστικούς και διαβάτες. Αλλά όχι, καλύτερα η οθόνη σου. Μην ρωτήσεις τι σκέφτομαι, ήρθα απέναντι.
Μίλα, πες το οτιδήποτε αλλά μίλα. Κάθομαι εκεί και με κοιτάς, ξέρω ότι δε με βλέπεις αλλά μίλα. Επικοινώνησε, άνοιξε την καρδιά σου, ξεκούμπωσε τη γλώσσα και έλα να λύσουμε τα θέματά σου. Μεγάλα και μικρά, έλα να τα λύσουμε, μίλα για να σε βοηθήσω να τα λύσουμε. Αλλά όχι, καλύτερα να σπαταλάς ενέργεια και σάλιο για τις αηδίες της οθόνης σου, λογικό για εσένα. Έχω αρχίσει να κουράζομαι να κάθομαι απέναντί σου.
Ενθουσιάσου με τους γύρω σου, γέλα με καταστάσεις και όχι με φωτογραφίες. Δώσε σημάδι ότι ζεις εδώ, στον πραγματικό κόσμο. Δώσε σε φίλους σου την ευχαρίστηση να σε ακούσουν να μιλάς. Δώσε τον χρόνο σου σε άνθρωπο κι όχι σε μια οθόνη. Αλλά όχι, ανθρώπους βλέπεις κάθε μέρα, έχουμε πει τα πάντα. Στην οθόνη σου υπάρχει κάτι διαφορετικό κάθε στιγμή. Αλλά και απέναντί σου υπάρχει κάτι διαφορετικό, ή μάλλον δεν υπάρχει.
Εγώ.
Αν συνεχίσεις, δε θα είμαι απέναντι. Λογικά για εσένα τα παραπάνω, αλλά λογικότερο για εμένα αυτό. Δεν υπάρχει λόγος να είμαι απέναντι και δίπλα σου αν δεν με κοιτάς, αν δεν μου μιλάς κι αν δεν μου ανοίγεσαι. Δεν υπάρχει λόγος να σε βλέπω να κοιτάς μια οθόνη. Αν βρίσκεις λογική σε αυτό έχεις πρόβλημα. Μάλλον, από τη στιγμή που κοιτάς χαμηλά συνέχεια, έχεις γενικά πρόβλημα. Αλλά είμαι εδώ για να σε βοηθήσω να το λύσεις. Όσο είμαι εδώ, εκεί, απέναντι δώσε μου το ελεύθερο να σε βοηθήσω. Όταν φύγω δε θα ξανακαθίσω απέναντι.
Και δεν νομίζω η θέση εκείνη να ξαναγεμίσει με κανέναν. Μόνο με την οθόνη σου ίσως.

 

Κείμενο: Απόστολος Σαμακοβλής, Αρθρογράφος

Επιμέλεια: Μαρία-Ανδρονίκη Τραυλού, Φιλόλογος/Γλωσσολόγος

Shares 44

Leave a Reply