Το πουκάμισο του φιδιού…

 

 

 

Τώρα τρέχεις με γυμνό το σώμα ….

Πώς έγινε αυτό; Τόσο πολύ που ασφυκτιούσες. Τόσο καιρό που οι ανάσες σου ήταν στερημένες. Τόσο μεγάλη ήταν η συνήθεια αυτής της «φυλακής» σου που δεν υποψιάστηκες στιγμή ότι υπάρχει και η πιθανότητα της… απελευθέρωσης!
Τώρα αναπνέουν οι πόροι του δέρματος αχόρταγα και εσύ έχεις μια παιδική λάμψη απορίας στο βλέμμα. Δοκιμάζεις δειλά ένα χαμόγελο επιτυχίας . Δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις. Να αφεθείς σε αυτήν την επιτυχία σου. Είναι ένα σπουδαίο τρόπαιο και είναι όλο δικό σου. Δεν θα έχει όπως καμία αξία, αν δεν το αναγνωρίσεις. Αν δεν επιβραβεύσεις τον εαυτό σου.

Παρατηρείς τις κινήσεις σου. Ελαστικές, άνετες, χαριτωμένες.
Ποιο σώμα είναι αυτό; Δικό μου; Είναι… ωραίο!

Φοβήθηκες να το ονειρευτείς. Κάποια στιγμή έμεινες πίσω. Άφησες τη μάχη στη μέση. Δεν πειράζει. Είδες τώρα το σποράκι της δύναμης τι είναι ικανό να αντέξει. Θαμμένο βαθειά κάτω από το παλιό σου δέρμα προετοίμαζε την εποχή της Ανανέωσης, της Αλλαγής, της μεγάλης Εξόδου σου!

Μου θυμίζεις το φίδι…

Το φίδι λίγο πριν αποβάλλει το παλιό του δέρμα, τρίβεται ανάμεσα σε δύο πέτρες πολύ κοντά η μία στην άλλη. Όταν έχει εμφανιστεί όλο το νέο δέρμα, φεύγει αφήνοντας το παλιό ανάμεσα στα χώματα και στις πέτρες. Προχωρεί δίχως να κοιτά πίσω.

Έτσι και εσύ όπως το φίδι.

Ανάμεσα από ταλαιπωρίες, θλίψεις αβάσταχτες της ψυχής, αιμορραγίες της καρδιές, ξεσαλώματα του νου. Πόνεσες πολύ και για καιρό. Το ξέρω. Δεν γίνεται αλλιώς. Είναι επώδυνη η διαδικασία. Απαλλάχτηκες όμως . Μόνο έτσι το προχώρημα σου είναι βέβαιο. Ο βηματισμός σου δεν αμφιταλαντεύεται, δεν οπισθοχωρεί, δεν διαπραγματεύεται, δεν υποκύπτει!

Μην το απαρνηθείς όμως αυτό το «στρώμα» σου, το πολυτιμότατο αυτό παλιό σου «δέρμα» . Έτσι ακριβώς σαν το πουκάμισο του φιδιού και αυτό έχει ιδιαίτερες, πολύ χρήσιμες ιδιότητες. Χαϊδεύεις το ολοκαίνουργιο. Είναι πολύ λείο και απαλό. Δεν υπολόγισες ότι μπορεί ποτέ να συμβεί αυτό. Τώρα ξέρεις. Απομακρύνεσαι χρονικά από τον αποκόλληση του παλιού και τι περίεργο, δεν θυμάσαι πολύ καλά τον πόνο. Γλυκαίνει κάπως αυτός. Σου μπερδεύει την ανάμνηση. Καλά το υποψιάζεσαι. Σε προετοιμάζει για τη μελλοντική ανανέωση!

Όποτε χρειαστεί, όποτε κριθεί απαραίτητο θα περνάς ανάμεσα από τις δύο πέτρες… Η ψυχή σου έγινε σοφή πια. Τη δυνάμωσες. Θα σου πει την ώρα. Έμαθε να αναπνέει. Δεν πρόκειται να συμβιβαστεί ποτέ ξανά με κάτι λιγότερο από αυτό. Να της έχεις εμπιστοσύνη. Δεν είναι η αιμορραγία πάντα επικίνδυνη. Η δυσπιστία στη δύναμη σου, είναι.

Ζήσε αχόρταγα με αυτό το νέο σου δέρμα. Μην κάνεις εκπτώσεις που θα ντροπιάσουν τη ψυχή σου. Δοκίμασε τις νέες σου ικανότητες. Κινήσου με πίστη. Απλώσου. Πάρε το χώρο σου. Εξερεύνησε. Απόλαυσε. Οι ανοιχτοί πόροι αντλούν με ευχαρίστηση. Είδες; Ζεις. Πριν τι ήταν; Ένα κακέκτυπο ζωής. Μία ανεπιτυχής απομίμηση.

Σου υπενθυμίζω να επιβραβεύσεις τον εαυτό σου. Μην το λησμονήσεις. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Κάτι τέτοιες ευκαιρίες βρίσκουν τα παλιά… «δέρματα» για να κάνουν πιο οδυνηρή την αποκόλληση. Να σου ζητάνε μετά πιο μεγάλη προσπάθεια, όταν θα είσαι ανάμεσα στις δύο πέτρες! Πες μπράβο μου και προχώρα!

Τώρα η βαριά και θεόρατη πόρτα της ελευθερίας σου έχει ανοίξει.

Τώρα κοιτάς μπροστά σου.

Τώρα τρέχεις με γυμνό το σώμα ….

 

 

 

19 Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *