Το συγνώμη που πληγώθηκε πολύ!

Αλήθεια…δεν νομίζω να πιστεύετε ακόμα ότι μία «συγνώμη» είναι αρκετή για να τα φτιάξει όλα! Ή τουλάχιστον ένα μέρος τους… Διατυπώνεται προφορικά ή γραπτά η λεξούλα αυτή, και μετά τι; Πρέπει υποχρεωτικά να ακολουθήσει η πράξη της συγχώρεσης; Δύσκολο.Και ακόμα δυσκολότερο όταν αυτή η λεξούλα έχει ειπωθεί τόσες φορές που δεν αντέχεται να «φορεθεί» άλλο. Πάλιωσε, έλιωσε, έγινε τρίμματα. Έχασε την ουσία της, το περιεχόμενό της και την κρυφή υπόσχεση που είχε σαν άσο στο μανίκι της. Η υπόσχεση ότι μετάνιωσα, έμαθα, φοβήθηκα, θέλω να γίνω καλύτερος. Και όλα αυτά αληθινά, ταπεινά και με πλήρη επίγνωση.

Πολλοί έχουν και την απαίτηση, ενώ λείπουν όλα τα παραπάνω, να συγχωρεθούν δίχως καθυστέρηση μάλιστα.Εγωισμός; Και αυτός φταίει. Άλλοι πάλι θεωρούν τον εαυτό τους πολύ δυνατό και υπεράνω που κατάφερε να ξεστομίσει μία τέτοια λέξη, οπότε επίσης επιζητούν άμεσα την πράξη της συγχώρεσης. Αλαζονεία; Και αυτή έχει βάλει το χεράκι της. Κάποιοι απορούν και παραπονιούνται που δεν εισακούονται και που τα «πράγματα δεν φτιάχνουν» ενώ θα έπρεπε λογικά(;).Ανωριμότητα; Και έλλειψη αυτογνωσίας το ονοματίζεις.


Η δυσκολία του να γίνει μία συγνώμη αληθινή, άρα να έχει και πολλές πιθανότητες να γίνει και πιστευτή, βρίσκεται μέσα στην προϋπόθεση ότι πρέπει πρώτα να γίνει πράξη. Πράξεις που θα ανοίγουν το δρόμο για τη μεταμέλεια, θα σκάβουν βαθιά στον αόρατο εαυτό για να πάρουν εξηγήσεις, θα φωτίζουν κάθε σκοτεινό σημείο της άσχημης συμπεριφοράς, θα γκρεμίζουν λίγο λίγο το τείχος που υψώθηκε. Και με τα χέρια αν χρειαστεί!

Ο φταίχτης, ο θύτης, ο υπεύθυνος τέλος πάντων, συνήθως γίνεται θεατής μίας αληθινής τραγωδίας. Η καρδιά του θύματος ραγίζει, τσακίζεται, γίνεται χίλια κομμάτια. Άλλοτε το παραδέχεται και άλλοτε το κρύβει. Άλλοτε χτυπιέται και οδύρεται φανερά και άλλοτε σβήνει η ζωή του με έναν βουβό πόνο. Ο κόσμος όπως τον ήξερε λίγο πριν, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχει γίνει σκόνη. Υπάρχουν φυσικά και λιγότερο οδυνηρές περιπτώσεις. Να μην έχει φύγει το πάτωμα κάτω από τα πόδια του. Να έχει χυθεί λίγο φαρμάκι στην καρδιά του. Να χρειαστεί να πικραθεί τόσο που να αμφισβητήσει τις καλές του προθέσει.ς

Το αντιστάθμισμα δεν είναι ικανό να κρατηθεί από ένα μικρό σύνολο επτά γραμμάτων. Αυτή η λέξη πρέπει να κλείσει μέσα της όλο το ξάφνιασμα, την κούραση, την απογοήτευση, τη θλίψη, την προδοσία. Όλα αυτά που αισθάνεται αυτός που πρέπει(;) να συγχωρέσει. Ο φταίχτης οφείλει να αποδείξει ότι πήρε κάτι από όλο αυτό το φορτίο και το έβαλε επάνω του. Το ζύγισε. Άφησε και το δικό του σώμα να λυγίσει, να πονέσει. Ξέφυγε και από εκείνον μία μικρή κραυγή απελπισίας.


Να δώσει και αυτός ένα δάκρυ, μήπως και πάρει καμία συγνώμη για αντάλλαγμα…

«…τώρα αγάπη μου πάρε το δάκρυ μου, δως μου για αντάλλαγμα συγνώμη…»

https://www.youtube.com/watch?v=Bkr5aqiT9cA

10 Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *