Όνειρα γλυκά κι ένα παγωτό χωνάκι.

Άργησα να συνηθίσω, κι άργησαν και τα μάτια να προσαρμοστούν. Πίσσα σκοτάδι παντού γύρω κι όσο για θόρυβο, στα νεκροταφεία έβρισκες περισσότερο. Ησυχία απόκοσμη, ούτε νυχτοπούλια να ενοχλούν αλλά ούτε και τζιτζίκια να χορεύουν. Όσο[…]

Continue reading …

Οι Έλληνες που αγάπησα!

Λίγο πριν τα ημερολογιακά και αστρονομικά συστήματα χρονολόγησης φτάσουν στην ένδειξη του τέλους για το έτος 2018, είχε ξεκινήσει η εθιμοτυπική τάση καταμέτρησης και υπολογισμών. Τι έκανα, τι δεν έκανα, τι απομένει, ποιο το σωστό,[…]

Continue reading …

Ο λήσταρχος, το Φαλακρό και μια κατάρα!

Το «Φαλακρό» είναι ένα ύψωμα εντελώς μα εντελώς φαλακρό. Ξερό και άδειο. Για αυτό και ονομάστηκε κι έτσι, «Φαλακρό». Κοίτα να δεις σύμπτωση. Δεν έχει δέντρα, δεν έχει βλάστηση, δεν έχει θάμνους και φυλλωσιές. Δεν[…]

Continue reading …

Το αχάριστο δίποδο!

Νομίζω πως ο καλύτερος ορισμός για τον άνθρωπο είναι το αγνώμον δίποδο. (Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι) Η Αχαριστία, η αγνωμοσύνη ξεγυμνώνει τον άνθρωπο από κάθε ανθρώπινο γνώρισμα, από εκείνα που τον εξυψώνουν και τον διαφοροποιούν από οποιοδήποτε[…]

Continue reading …

Τα «θέλω» της χρονιάς!

  Όλο το διάστημα της χρονιάς που φεύγει δεχόμουν αιτήματα, άκουγα επιθυμίες, οσμιζόμουν ανάγκες, υποψιαζόμουν παράπονα, έγινα μάρτυρας εκφράσεων πολλών ειδών «θέλω». Σε επαγγελματικό και σε προσωπικό πλαίσιο: Θέλω ηρεμία. Θέλω μία αλλαγή. Θέλω μία[…]

Continue reading …

Απομεινάρια γιορτινά…

(Αφορμή στάθηκε το φετινό ξεστόλισμα της χριστουγεννιάτικης διακόσμησης…) Κοιτάζω τα ανοιχτά κουτιά των δώρων κάτω από το Δέντρο και είναι σαν να «βλέπω» βλέμματα γεμάτα αγάπη, σαν να «ακούω» λόγια να ξεχειλίζουν από πραγματικό ενδιαφέρον,[…]

Continue reading …