Αγαπητέ μας, υποψήφιε των Πανελληνίων εξετάσεων!…

Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου

Ταλαιπωρημένε μου υποψήφιε, πάρε μία ανασούλα ένα λεπτάκι και σκέψου τα παρακάτω:

Πρώτο, από αύριο χρονολογείται η αρχή του…τέλους! Και ο χρόνος περνάει στα σίγουρα! Να το θυμάσαι…
Δεύτερο, έχεις ήδη γράψει καλά και δεν το έχεις…μάθει! Αν έχεις πραγματικά προετοιμαστεί δεν έχεις παρά μετά τον σχεδιασμό και την προετοιμασία να…υποδυθείς και τον ρόλο! Ανέβα στη σκηνή και παίξε τον…
Τρίτο, αν δεν έχεις ετοιμαστεί καλά, συγκεντρώσου στο καλύτερο κομμάτι του εαυτού σου και βοήθα το! Ξέρω αρκετούς που μονάχα με την καλή ψυχολογία τους υπερέβησαν τα όρια…
Τέταρτο, αν δεν ήσουν τελικά και πολύ σύμφωνος με όλο Αυτό, υποσχέσου στον εαυτό σου ότι μετά τις εξετάσεις θα κάνεις μία σοβαρή και αληθινή ενδοσκόπηση για να φροντίσεις τις αληθινές του ανάγκες! Κάνε όμως τώρα λίγο κουράγιο…
Πέμπτο, κλείσε τα μάτια και φαντάσου δυνατά να βγαίνεις έξω από αυτό το στρεσογόνο δίχτυ γεμάτο από τα άγχη, τις αγωνίες, τις προσδοκίες, τα όνειρα, τις επιθυμίες, τις απαιτήσεις των Άλλων! Αν κάτι από αυτά τυγχάνει να είναι και δκιό σου, τότε πάρε το από το χεράκι και πετάξτε μακριά από αυτό το δίχτυ…
Έκτο, δες την όλη φάση και σαν μία πρόκληση, άσκηση, πρόβα, εξάσκηση για τις «εξετάσεις» που θα δίνεις καθημερινά στη ζωή σου! Προσπάθησέ να ελέγξεις ΕΣΥ τον εαυτό σου και το άγχος του! Να το διαχειριστείς…
Έβδομο και τελευταίο, μην ξεχνάς ΠΟΤΕ στη ζωή σου ότι ο εαυτός έχει εσένα και μόνο εσένα για να τον αφουγκραστείς, να τον νιώσεις και να τον στηρίξεις! Ευκαιρία από αύριο να το αποδείξεις! Γιατί, όχι;,,,

 

Γράφει ο Αποστόλης Σαμακοβλής

Πανελλήνιες εξετάσεις, ε;

Ναι, οι μάστιγα της εφηβείας, μάλλον της προεφηβείας και της εφηβείας μαζί, μάλλον όλης της ζωής του παιδιού από το μπιμπερό μέχρι και τα πρώτα του κρυφά τσιγάρα.

Κοινό σημείο κουβέντας σε όλα τα νοικοκυριά από την στιγμή που ο πιτσιρικάς ή η μικρή πατάει τα δεκαπέντε χρόνια. Σε κυριακάτικα καλοκαιρινά τραπέζια ενώ υπάρχει μια πιο χαλαρή διάθεση, όταν είναι όλη η οικογένεια παρούσα, μαζί με το κοτόπουλο σερβίρεται και η πρώτη φράση που ανοίγει την συζήτηση των πανελληνίων :

«Άντε, φέτος το καλοκαίρι κάνε ότι θες και γύρνα όποτε θες σπίτι (εννοείται ότι στις 10 το βράδυ το παιδί είναι πίσω) γιατί από Σεπτέμβρη έχει διάβασμα» συνήθως η μητέρα τα λέει αυτά αφού σερβίρει το παιδί με ένα βαρβάτο πιάτο με κότα και πατάτες.

Και συνεχίζει, σερβίροντας τον πατέρα και κοιτώντας με βλέμμα που επιβάλλει να την βοηθήσει κάπως:

«Ο Κώστας, ή η Βάσω, που σκέφτεται να περάσει; Αν και δεν τα παίρνει τα γράμματα το παιδί, ας πάει να βγάλει καμιά σχολή μαγειρικής, ή να μάθει καμιά τέχνη».

Εδώ συμπεραίνεις ότι εσύ τα παίρνεις τα γράμματα οπότε θα διαβάζεις για τρία χρόνια ασταμάτητα και ότι τα πολλά πάρε δώσε από Σεπτέμβρη και πέρα με φίλους θα αραιώσουν.

Πανελλήνιες εξετάσεις.

Πέρα από τα αστεία, οι γονείς δεν ευθύνονται που έβλεπαν και βλέπουν τις εξετάσεις σαν την μόνη διέξοδο που έχει το παιδί τους για μια καλή ζωή, ειδικά τώρα με τα όσα συμβαίνουν. Οι έρμοι οι γονείς στερούνται τα πάντα για να στείλουν το παιδί στα καλύτερα φροντιστήρια, επειδή τα σχολεία μας είναι όπως είναι, πολλές φορές από την 1η Λυκείου. Η πίεση από μέρους τους είναι δικαιολογημένη, αν σκεφτεί κανείς την ζωή των ιδίων και την συγκρίνει με την μελλοντική ζωή των παιδιών τους και λίγα κάνουν.

Αλλά τα πάντα έχουν κι ένα μέτρο.

Δυστυχώς, το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι αυτό που όλοι ξέρουμε. Οι πανελλήνιες έχουν την δομή που έχουν. Οι μαθητές εξετάζονται σε πέντε ή έξι ή τέσσερα μαθήματα επιλογής σε αποστήθιση για να περάσουν σε μια σχολή της επιλογής τους η οποία κοστολογείται σε ένα καθαρό είκοσι ή δέκα ή οκτώ.

Χρόνια κόπων και μελέτης για δύο ώρες εξέτασης οι οποίες θα κρίνουν το μέλλον ενός παιδιού. Είναι λογικό κάτι τέτοιο; Όχι, δεν είναι.

Ας το πάμε από την λογική πλευρά των πραγμάτων, υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι για να μπει κάποιος σε μια αγορά εργασίας πέραν του Πανεπιστημίου, ας ακολουθηθεί ένας από αυτούς.

Είτε ένας λέγεται ιδιωτική σχολή (δεν είναι τόσο κακό όσο ακούγεται) είτε εξωτερικό για σπουδές (αν γλιτώσει τα λεφτά του φροντιστηρίου του φτάνουν) είτε μια τεχνική σχολή (δεν χρειάζεται κάθε παιδί που γεννιέται να βγει γιατρός και δικηγόρος).

Βέβαια όσα παιδιά μπορούν και θέλουν να σπάσουν στην μελέτη ας το κάνουν, ειδικά αν είναι τόσο ώριμα και συνειδητοποιημένα.

Ένα πράγμα να σκεφτεί ο μαθητής και η μαθήτρια που θα κάτσει στο θρανίο των εξετάσεων, και ας το σκαφτούν και οι γονείς τους: ΔΕΝ πρέπει να δημιουργηθεί στο παιδί η εντύπωση πως αν αποτύχει στις εξετάσεις θα αποτύχει στην ζωή του. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορούν να γίνουν στην εφηβική ζωή και να τραυματίσουν έναν άνθρωπο αργότερα.

Έχουμε γνωρίσει τέτοιες περιόδους όλοι έναν κύριο ο οποίος ονομάζεται Άγχος και καραδοκεί να μας κάνει κακό. Μην του δίνετε την ευκαιρία, ειδικά οι πιτσιρικάδες.

Καλή επιτυχία σε όλους και η αποτυχία καλώς να έρθει αν τύχει, η αποτυχία δεν είναι το τέλος αλλά η αρχή μιας άλλης επιτυχίας.

 

Γράφει η Αρετή Σολδάτου

Αγαπητοί υποψήφιοι,
Η επιτυχία αποτελείται από μικρές στιγμές κι όχι από την απόδοση μας μέρας. Επιτυχία είναι που μπήκατε στη διαδικασία των πανελληνίων, παραμερίζοντας τους φόβους και ίσως τα πραγματικά θέλω σας. Επιτυχία είναι κάθε φορά που διαβάσατε ενώ θέλατε να βγείτε έξω. Επιτυχία είναι όταν μείνατε ξύπνιοι να κάνετε επαναλήψεις ενώ ακούγατε τα παιδιά της γειτονιάς να ξεφωνίζουν ξένοιαστα. Την Παρασκευή είστε όλοι επιτυχημένοι και θα καθίσετε μπροστά από μια κόλλα χαρτί για να καταθέσετε τον προσωπικό σας αγώνα. Και το σίγουρο είναι πως από κάθε αγώνα βγαίνουμε κερδισμένοι, ανεξάρτητα από την έκβαση. Σα να γινόμαστε λίγο πιο δυνατοί, λίγο πιο σοφοί, λίγο πιο ανθρώπινοι… λίγο πιο επιτυχημένοι.
Καλή δύναμη!

 

13 Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *