Στις 18 Δεκεμβρίου θα κάνει πρεμιέρα η νέα ταινία του James Cameron (σκηνοθέτη του Τιτανικού – Aliens – Terminator 2 – True lies - Titanic) , η ταινία Avatar.

 

Ένας θεαματικός φανταστικός κόσμος στο μακρινό φεγγάρι  Pandora, όπου ένας απρόθυμος ήρωας αρχίζει το ταξίδι του καθώς ηγείται μιάς ιστορικής μάχης για να σώσει έναν πολιτισμό…

 
Πρόκειται για μια μελλοντική μάχη της Γης με ένα μακρινό εξτρα τερεστριαλ φεγγάρι την Πανδώρα, που κατοικείται από τερατόμορφες γοητευτικές ωστόσο φιγούρες..

Κι αν έχουμε γοητευθεί στο παρελθόν από το Terminator 2 και το Alliens τού James Cameron, εδώ θα γοητευθούμε από τις εικόνες τριών διαστάσεων αφού έτσι είναι γυρισμένη η ταινία….

Με τους :

Sam Worthington, Sigourney Weaver χωρίς μακό φανελάκι αλλά με την άσπρη στολή της δόκτορος Grace Augustine , Michelle Rodriguez, Giovanni Ribisi, Joel David Moore Michael Biehn (μόνιμο συνεργάτη του Σκηνοθέτη)


Ρούσσος

***update απο Χριστίνα***

Το είδα, το είδα και ένα έχω να πω: Να πάτε να το δείτε, και να το δείτε 3D.

Οτι καλύτερο  έχω δει εδώ και χρόνια (καλά όχι απο υπόθεση... απόλυτα προβλέψιμη και θυμίζει λίγο την Πακαχόντα)

Δεν κατάλαβα πως περάσαν 3 ώρες στο σινεμά. Ενα φανταστικό παραμύθι είναι και τα γραφικά... αν σας αρέσουν τα γραφικά... σε αφήνουν με ανοικτό το στόμα. Μέχρι και οι υπότιτλοi, μακρυά και έξω απο την ταινία μου άρεσαν. 

Ως κομπιουτεράς έπαθα πλάκα,  είχα να δω τριασδιάστατη ταινία απο"τα σαγόνια του καρχαρία" και τις σνόμπαρα λίγο. Οτι θα είχε προχωρήσει τόσο η τεχνολογία δεν το περίμενα. Ισως είναι και η απάντηση στην πειρατεία, αυτό δε το καταβάζεις να το δεις στο πι-σι σου, πας σινεμά και το βλέπεις. 4 χρόνια προετοιμασία και επεξεργασία, ζηλεύω... θέλω και εγώ τέτοιους υπολογιστές.

Το να μην ξέρεις που να κοιτάξεις πρώτα απο το όμορφο σκηνικό και την φωτογραφία είναι απίθανο συναίσθημα, το να βλέπεις δίλπα σου τα φυτά που κινούνται ή και τα δόντια του θάνατορ να σε πλησιάζουν είναι φοβερό. ΕΥΓΕ Κάμερον, αν μη τι άλλο σε επίπεδο τεχνολογίας πέρασε τον κινηματογράφο σε άλλη διάσταση.

Εμένα φυσικά μου άρεσαν πολύ τα Νάβι-ανθρωπάκια, κάτι σαν στρουμφάκια στο τεράστιο τους.

Η κοτσίδα τους στυλ- Usb είναι απίθανη, σύνδεση με όλα, φυτά, ζώα και μεταξύ τους, κυριολεκτικά universal...

Ερωτας, περιπέτεια, προδοσία, σε κάποια φάση όλοι νομίζουν οτι ο ηθοποιός που πάιζει τον Τζακ είναι όντος παραπληγικός (ναι, και αυτό σε υπολογιστή το έκαναν)πόλεμος, διπλωματία, οικολογία, θρησκεία, λεφτά... για τα λεφτά τα κάνεις όλα... νοοτροπίες, τα πάντα έχει.

Κάπου προς το τέλος της ταινίας γελούσα τόσο με τον στρατηγό που δεν έλεγε να πεθάνει με τίποτα ο άτιμος... και φυσικά το τέλος είναι μια εικόνα... μια εικόνα που περιμένεις με αγωνία...

Αν δε το είδατε ακόμα να πάτε και να το δείτε.