Aν παραλληλίσουμε  τό Ελληνικό τραγούδι  με τήν Βουλή τών Ελλήνων, στα δεξια θα τοποθετησουμε τον Μάνο  Χατζιδακη, στά αριστερα τό Μίκη Θεοδωράκη καί στο Κέντρο τό Σταυρο Ξαρχακο!

Ο Σταυρός Ξαρχακος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου του 1939, όπου και μεγάλωσε.
Από την αρχή της σταδιοδρομίας του  ξεxώρισε για τις γεμάτες φρέσκια δυναμική  μελωδίες  και ενορχηστρώσεις των τραγουδιών του, κατορθώνοντας να δημιουργήσει το προσωπικό του ύφος κάτω από τη σκιά των δύο μεγάλων καί να αποτελέσει τό καινούργιο στοιχείο,  τήν..τρίτη πρόταση στόν μουσικό διπολισμό που είχε προκληθει από τό εργο τών  Θεοδωράκη - Χατζηδάκη  ερήμην τους βέβαια ..να αποτελέσει  τό αντίπαλο δέος απέναντι στους δυό μεγάλους, να αποκτησει τέλος το τραγουδι εναν πλουραλισμό, καί οι ευφανταστοι επιθεωρησιογράφοι τής εποχής να μιλούν πιά γιά τόν Ψηλό...τόν Χοντρό καί τόν...Κοντό !!
Νά υπάρξει τό....μουσικό alternative που θα λέγαμε στα...Ελληνικά...!

Ο κόσμος αγάπησε τά τραγούδια τού Σταυρου Ξαρχάκου από τήν πρώτη στιγμή που πέρασαν στό βινύλιο, αλλά και λίγο νωρίτερα οταν τά πρωτοάκουσε στίς ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου και τά βρήκε στα δισκοπωλεία σε δίσκους 45 στροφών..
Αναφέρω ενδεικτικά τό 'xάθηκε τό φεγγάρι" σε στίχους Βαγγέλη Γκούφα που εγινε γνωστό από τήν ταινία ΛΟΛΑ κι οταν κυκλοφόρησε σε μικρό δισκάκι πούλησε δεκαδες χιλιάδες αντίτυπα.
Ή ακόμη τά τραγούδια που τραγούδησε ο Μπιθικώτσης στήν ταινία τού Βασίλη Γεωργιάδη "Κόκκινα φανάρια "( απονη ζωή-φτωχολογιά)
Ο πρώτος του μεγάλος δίσκος " Στού Οθωνα τά χρόνια"φέρνει στό κοινό εναν καινούργιο τραγουδιστή που μόλις εφθασε από τήν Γαλλία, τόν Σταμάτη Κόκοτα οπως και η μουσικη του για τήν Λολα τού Δημόπουλου εκανε γνωστή την Βίκυ Μοσχολιού

'Ονειρο δεμένο, τα τραίνα που φύγαν, ο χορός του Σάκαινα , βαρκαρόλα, τα δάκρυα μου ειναι καυτά, Τί εχει και καίει τό παιδί " Υπομονή Τα τραίνα που φύγαν, Ένα μεσημέρι, Στου Όθωνα τα χρόνια», «Μάτια βουρκωμένα», «Άσπρη μέρα και για μας», «Λευτέρης» κτλ.  τραγούδια που ακούστηκαν στόν Ελληνικό κινηματογράφο οπου ο Σταύρος Ξαρχάκος διέπρεψε από τό 63 και για 5 περίπου χρόνια.
Ανήσυχο πνεύμα  αδιαφορώντας για τήν τεράστια επιτυχία του,  το 1967 πηγαίνει στο Παρίσι όπου, για 4 χρόνια παίρνει μαθήματα σύνθεσης από τη Nadia Boulanger.
Συνεχίζει τις σπουδές του στο ]ulliard School of Music της Νέας Υόρκης με τον David Diamond μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '70. Όλ' αυτά τα χρόνια ο Ξαρχάκος τα περνάει μεταξύ Ελλάδας και εξωτερικού, μελετώντας και γράφοντας διαρκώς μουσική. Μελέτησε επίσης διεύθυνση ορχήστρας, αρμονία και σύνθεση. Όλες αυτές οι γνώσεις του στη λόγια μουσική δεν τον απομακρύνουν από τον αρχικό στόχο του που είναι η σύνθεση έργων στην έντεχνη λαϊκή μουσική. Από τα έργα της λόγιας μουσικής παραθέτουμε: «Σουίτες Μπαλέτου», «Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα», «Κοντσέρτο για κρουστά, πιάνο, φωνή και έγχορδα», «14 τραγούδια για κλασική κιθάρα» και «Αναμνήσεις - σουίτα για ορχήστρα», «Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας, καντάτα σε ποίηση Φρ. Γκαρθία Λόρκα». Έχει κυκλοφορήσει πάνω από 50 δίσκους, όπως «Νυν και αεί», «Συμφωνία της Γιάλτας και της πικρής αγάπης», «ο Δείπνος ο Μυστικός», «Τα Κατά Μάρκον», «Θεμιστοκλέους 43» και «Ελλάς χωρίς ερείπια».

Δεν μπορούμε όμως, να μη σταθούμε στο βραβευμένο έργο «Το Ρεμπέτικο» (1983) σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη, όπου ο Ξαρχάκος έχει ξεπεράσει τον ίδιο τον εαυτό του. Με τη δεξιοτεχνική μουσική του γραφίδα έγραψε μελωδίες βασισμένες στο -γνήσιο ρεμπέτικο τραγούδι, σε ευρηματικές ενορχηστρώσεις και κατάφερε να μας μεταφέρει στους μαγευτικούς κόσμους του ρεμπέτικου είδους: τραγούδια που αργότερα ερμήνευσαν και πολλοί άλλοι αξιόλογοι τραγουδιστές.

Δέκα χρόνια μετά παρουσίασε μιά ολοκληρωμένη παράσταση για τό ρεμπετικο τραγούδι μέ τίτλο ΑΜΑΝ ΑΜΗΝ καί ερμηνευτές τήν Πόλυ Πάνου, τήν Σωτηρία Λεονάρδου κ.α.

Με πολλαπλά ενδιαφέροντα ο Σταύρος Ξαρχάκος, στη δεκαετία του '80 συμμετείχε ενεργά και στην πολιτική.
Εξελέγη πρώτα ως Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων και αργότερα ως Αντιδήμαρχος Πολιτιστικών Θεμάτων, συμβάλλοντας δραστικά στην ανέλιξη των καλλιτεχνικών δρώμενων της Αθήνας.
Δύο φορές είχε εκλεγεί βουλευτής Αθηνών. Το 1999 εξελέγη ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Το Μάιο του 1994 ανακηρύχτηκε Διδάκτωρ Καλών Τεχνών σε Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.
Επίσης είναι καλλιτεχνικός Διευθυντής και Μαέστρος της Κρατικής Ορχήστρας Ελληνικής Μουσικής.

.