Έντεχνο τραγούδι

Πολύ κουβέντα γίνεται για το έντεχνο τραγούδι και είναι φυσικό να αμφισβητούμε τον όρο έντεχνο και να μην το θεωρούμε δόκιμο αφού και τα υπόλοιπα τραγούδια (λαϊκά, ελαφρολαικά, καψούρικα, σκυλάδικα) είναι γραμμένα με το σύστημα του σολφέζ άρα “εντέχνως”.

Μόνο οι ρεμπέτες (και όχι όλοι τους) γράφανε πάνω στους ανατολίτικους – ιωνικούς δρόμους (ουσάκ, χιτζάζ, νιτζαμ). Όταν λοιπόν αναφερόμαστε στο έντεχνο, εννοούμε τη διάδοχη κατάσταση με το «λόγιο» λαϊκό του Θεοδωράκη, την οποία αποτελούν ο Ξαρχάκος, ο Λοίζος, ο Μούτσης, ο Σπανός, ο Μαρκόπουλος. ο Λεοντής κ.α

Γνώμη μου είναι λοιπόν ότι πρέπει να θεωρούμε κάθε τραγούδι ως έντεχνο αφού δεν υπάρχουν τραγούδια άτεχνα. Υπάρχουν μόνο καλά και κακά τραγούδια, καλοί και κακοί στίχοι, τραγούδια έντεχνα και άτεχνα.

Εάν κάποιος «ψάξει» χωρίς προκατάληψη το λεγόμενο έντεχνο σίγουρα θα βρει εκεί και κάποια "άτεχνα" τραγούδια, τραγούδια με κακό στίχο κακές ενορχηστρώσεις κ.λ.π , όπως επίσης αν ψάξει τα «άλλα» κι εκεί θα βρει "έντεχνα" τραγούδια, αξιοπρεπή στίχο που μπορεί να μην είναι ποιητικός, διαθέτει όμως σοβαρότητα, απλότητα και δομή...

Θα βρει καλές φωνές που μπορεί να αναλώνονται στα "πολιτιστικά τεμένη" του Γιαννόπουλου, θεός σχωρέστον, στέκονται όμως ισότιμα δίπλα στις φωνές του λεγόμενου έντεχνου.

Δηλαδή να « δείρουμε » την Δήμητρα Γαλάνη που μας γνώρισε τον Καρβέλα στα τέλη της δεκαετίας του 70 (Δεν μετανιώνω που σε αγάπησα με πάθος, Ας ήξερα γιατί) ή το Σταύρο Ξαρχάκο που επανέφερε στην ενεργό δράση την Καίτη Ντάλη, πρόσφατα;

Το ζήτημα είναι να μην βάζουμε ταμπέλες και να είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε ότι το « καλό » βρίσκεται παντού και λάμπει, αρκεί να το ψάξουμε και ότι υπάρχουν φωνές στο ελληνικό τραγούδι πολύ καλές είτε τις ακούμε στα λεγόμενα « μπουζουκτσίδικα » είτε στις λεγόμενες μουσικές σκηνές !!

Παραβρέθηκα προχθές σε κάποια διένεξη μεταξύ δύο φίλων σκληροπυρηνικών του λεγόμενου « Έντεχνου » πού αφόριζαν την κ.Πίτσα Παπαδοπούλου επειδή τόλμησε λέει και τραγούδησε το « λένε » του Μάλαμα και του Ρασούλη κι΄εφεραν και παράδειγμα την Γαλάνη πού σε ένα τηλεοπτικό τραγούδησε παρέα με τον Χρήστο Δαντη και την διεθνή Νάνα Μούσχουρη πού έκανε το ίδιο, με τον Ρουβά !

Βέβαια όταν η Πίτσα Παπαδοπούλου τραγούδησε και Μιχάλη Νικολούδη ( Αιολία ), ή Πέτρο Ταμπούρη πρόσφατα, έριξαν και τον Νικολούδη εις το πυρ το εξώτερον!

Η τέχνη δεν μπαίνει σε καλούπια γιατί αυτού του είδους τά καλούπια βρίσκονται μια ανάσα κοντά στο γύψινο καλούπι της… Λογοκρισίας.

Για το "έντεχνο",

Γιάννης Τριπολόγος