Με τον Μάκη Σεβίλογλου
Άδεια χρήσης
Αυτό έργο χορηγείται με άδεια
Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Ελλάδα.
Μπορείτε να αναδημοσιεύσετε με σύνδεσμο (link) στη σελίδα μας.
| Με τον Μάκη Σεβίλογλου | Times
| Συντάχθηκε απο τον/την Administrator |
| Παρασκευή, 12 Ιούνιος 2009 13:19 |
ΜΑΚΗΣ ΣΕΒΙΛΟΓΛΟΥ …Τραγουδοποιός – Αρχαιολόγος εκ Κοζάνης !
Έγινες πανελλήνια γνωστός με τα τραγούδια σου, που σου τραγούδησε η Αλεξίου, πριν μερικά χρόνια στο δίσκο "Βύσσινο και Νεράντζι"... πριν απο αυτό που βρισκόσουν μουσικά;
Σεβίλογλου - Πριν το Βύσσινο και νεράντζι, μετράω άλλη μία συνεργασία με τη Χαρούλα, την πρώτη μας συνεργασία και ουσιαστικά την παρθενική μου εμφάνιση, συνθετικά και στιχουργικά, στη δισκογραφία!
Ήταν με το τραγούδι μου « Θα μεγαλώνουμε μαζί» , στο δίσκο « ως την άκρη του ουρανού σου» το 2003.
Ξεκίνησα όμως να γράφω τραγούδια ή αν θες τις συνθετικές μου αναζητήσεις από το 1990.
13 ολόκληρα χρόνια για να φτάσω στο στούντιο να ηχογραφήσω τραγούδι μου με τη μεγαλύτερη ελληνίδα τραγουδίστρια, ήταν σαν να πήγαινα με τα πόδια, ενώ οι άλλο διακτινίζονταν!!
Μπορείς λοιπόν να φανταστείς το δέος και τη χαρά που ένιωσα όταν την άκουσα να το τραγουδάει στο studio. Πού βρισκόμουν πριν από αυτό; χαμένος και χωμένος στα βινύλια και στα cd’ s. Όπως προανέφερα, έγραφα στίχους και μουσικές από το 1990, χωρίς όμως ποτέ ή ελάχιστες φορές να δειγματίζω τραγούδια μου.
Ωστόσο παράλληλα με την κύρια δουλειά μου,που τότε ήταν η αρχαιολογία και το ανασκαφικό πεδίο, έπαιζα διήμερα ή τριήμερα ενίοτε σε μικρούς ή και μεγαλύτερους χώρους, βιοποριζόμενος κι από αυτό! Ρ. Παρατηρώ ότι οι στίχοι που γράφεις έχουν μια θυμοσοφία. και κρίνω οτι άκουγες πολύ συστηματικά το Δημοτικό μας τραγούδι... Κάνω λάθος; Το δημοτικό τραγούδι με κέρδισε πολύ αργά σε σχέση με άλλες μουσικές που διάλεξα ν’ ακούσω. Όμως δεν το διάλεξα εγώ, αυτό ήταν που με διάλεξε! Μεγαλωμένος στην ελληνική επαρχία, μολονότι το πρώτο βινύλιο που αγόρασα ήταν το "uprising" του Bob Marley το δεύτερο τα «ριζίτικα» του Νίκου Ξυλούρη, για να συνεχίσω κατόπιν τη συλλεκτική μου μανία ταλανιζόμενος ανάμεσα στο ρεμπέτικο, λαικό, πολιτικό τραγούδι και την ξένη μουσική σκηνή, κάποια ακούσματα μπαίναν μέσα μου με το έτσι θέλω, παρ’ ότι τα σνομπάριζα ως έφηβος, έχοντας στη μνήμη μου μια χούντα που τα είχε κάνει εργαλεία της, όταν εγώ βέβαια ήμουν ακόμη παιδάκι.
Κάπου κοντά στα 1995 ήταν που κάθισα με ζήλο ν’ ακούσω και ν’ αποκαταστήσω στο μυαλό μου το δημοτικό μας τραγούδι, παραλληλίζοντάς το με τα blues ή τις πεντατονικές κλίμακες που φτάναν στ’ αυτιά μου από την Άπω Ανατολή. Όσον αφορά τη θεματική των στίχων τους, δεν ξέρω αν και πόσο με επηρρέασε. Σου έχω πει πως μεγάλωσα και εξακολουθώ να ζω στην επαρχία. Αυτές τις ίδιες λέξεις χρησιμοποιώ και στις καθημερινές μου συναναστροφές. Προσωπικά ενοχλούμαι πάρα πολύ όταν στη στιχουργική χρησιμοποιούνται εξυπνακίστικες εκφράσεις, επιστημονικές ορολογίες και χίλια άλλα δυο τέρατα.
Επίσης βαριέμαι αφόρητα όσους αναλώνονται σε αναλύσεις επί αναλύσεων περιστρεφόμενοι γύρω απ’ το ναρκισσισμό τους να εντυπωσιάσουν, χωρίς να λένε τίποτα στην ουσία!
Αυτά επιτρέπονται στην ποίηση, το τραγούδι πρέπει να είναι απογυμνωμένη αλήθεια.
"ήρθα ξανά", "είναι αρρώστια ν' αγαπώ", "είμαι στο μόλο" Τραγούδια που έγιναν επιτυχίες και φαντάζομαι άλλα που θα ακολουθήσουν, εσύ όμως δεν το κουνάς απο την Κοζάνη, όπου ζεις με την οικογένεια σου, εκεί γράφεις τραγούδια, πότε-πότε κατεβαίνεις στην Θεσσαλονίκη για κανένα Live... σπανιότερα κατεβαίνεις στην Αθήνα για συνεννοήσεις με την δισκογραφική... αλήθεια έτσι έχεις σκοπό να συνεχίσεις; και πόσο μπορεί να στηθεί μια ουσιαστική καριέρα με τόσο λίγες παραχωρήσεις;
Ξέρω βέβαια πως αγαπήθηκαν από κάποιους ανθρώπους. Αν θ’ ακολουθήσουν κι άλλα ούτε αυτό το γνωρίζω, μολονότι εξακολουθώ να γράφω, χωρίς ποτέ να είμαι εξαιρετικά «παραγωγικός».
Η μεγαλύτερή μου χαρά είναι όταν μου βγαίνουν πράγματα και μπορώ να τα ντύνω με μουσικές! Πιστεύω δε πως με τον καιρό αυτό έχει γίνει μια ανάγκη, παρόμοια με αυτή του ζωγράφου, όταν κρατάει τα πινέλα του. να με οδηγήσει σε μια μόνιμη διαμονή στην Αθήνα. Είναι μια βαριά πόλη για τα δικά μου γούστα. Μπορώ να την επισκέπτομαι για επαγγελματικούς λόγους, για να ζήσω όμως εκεί το θεωρώ σχεδόν απίθανο.
Κάποιος άλλος στη θέση μου μπορεί να το’ κανε, ν’ αδράξει την αμφίβολη καριέρα, ενός χώρου τόσο ρευστού, όσο είναι αυτός του τραγουδιού.
Πιστεύω πως καθένας πολεμάει από τις δικές του επάλξεις κι εγώ δεν έχω καμιά διάθεση καριερίστικου επεκτατισμού.
Σαφώς και θέλω να ακούγονται τα τραγούδια μου, αλλά το παλεύω με το δικό μου τρόπο. Αν είναι ο σωστός αυτό θα φανεί! Στην τελική το να χάνεις μια καριέρα που δεν την έχεις, είναι πιο ανώδυνο. Βασική μου αρχή είναι το « περπατάμε, δεν πετάμε».
Συνεργασία με τον μύθο "ΑΛΕΞΙΟΥ". Πες μας πως την βρήκες, πως έγιναν οι συνεννοήσεις... γενικά τα παραλειπόμενα της συνεργασίας;
Η Χαρούλα είναι μάγισσα. Νιώθω πάντα, την ίδια αγάπη που ένιωθα πριν ακόμη τη γνωρίσω από κοντά.
Καθιερώθηκε στις καρδιές όλων μας ως μια πολύ μεγάλη τραγουδίστρια από το πρώτο κι όλας τραγούδι που της δόθηκε. Να φανταστείς πως στην πρώτη μας συνάντηση είχα την εντύπωση πως τη γνωρίζω χρόνια!
Κάποια κασσέτα μαγνητοφώνου έφτασε κάποια στιγμή στα χέρια της, για να ακολουθήσουν 2 ετών συνεννοήσεις ως την ώρα των ηχογραφήσεων. Έκτοτε χτίστηκε μια φιλία που κρατάει ως σήμερα.
Πέρα από τον καλλιτέχνη γνώρισα έναν κανονικό άνθρωπο, που αγαπάει τη ζωή κι αυτό που κάνει! Στον δίσκο "Βύσσινο και Νεράτζι" συνυπάρχεις με τον Θοδωρή Παπαδόπουλο, λαικό συνθέτη με μεγάλες επιτυχίες... ένα αστείρευτο πηγάδι επιτυχιών... πες μας για αυτόν, αν γνωριστήκατε... Σαφώς γνωριστήκαμε, γιατί μοιραστήκαμε πολλές ώρες studio και με το Θοδωρή αλλά και με την αδερφή του τη Σμαρώ!
Πρόσφατα ήρθε να με δει σε ένα live μου στην Αθήνα και χάρηκα πολύ. Ο Θοδωρής έχει λαική φλέβα και ανήκει στην κατηγορία των αντικομφόρ καλλιτεχνών με άποψη και θέση. Προσωπικά μου αρέσουν πολλά από τα τραγούδια του! Σε λίγο δεν θα πουλάτε CD αλλά μεμονωμένα τραγούδια μέσω του Διαιδικτύου.. ήδη ορισμένοι συνάδελφοι σου το χρησιμοποιούν... Σωστά έθεσες την ερώτηση. Το τραγούδι πρέπει να μας πηγαίνει κι όχι να το πηγαίνουμε! Πάντοτε είχα την πεποίθηση ότι, οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας, οποιαδήποτε πρόοδος, κ αλώς γίνεται, γιατί εγείρει τα αντανακλαστικά μας.
Το ότι τελειώνει το παιχνίδι με τις δισκογραφικές, δεν σημαίνει ότι τελειώνει το τραγούδι.
Γνώμη μου είναι πως βγαίνουν απλά κάποιοι μεσάζοντες από τη μέση, άλλοτε απροσπέλαστοι. Τ
Το καλό είναι ότι ευκολότερα οι νέοι δημιουργοί μπορούν να φτάσουν στον κόσμο μέσω του διαδικτύου, με δικές τους συχνά παραγωγές και ο κόσμος να γνωρίσει καινούριες μουσικές που δεν του επιβάλλονται με το ζόρι.
Ίσως επιβάλλονται πλέον οι ζωντανές εμφανίσεις για το βιοπορισμό των καλλιτεχνών, αλλά στην τελική αυτό που έχει μεγαλύτερη αξία, δεν είναι η άμεση επαφή με τον κόσμο; Πες μας για το δεύτερο CD , "ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΜΕΘΥΣΙ" (Αλεξίου - Μητροπάνος), όπου ερμηνεύεις ο ίδιος τα τραγούδια. Πες μας τέλος για τα επερχόμενα LIVE, ημερομηνίες και χώρους για να ενημερώσουμε τον κόσμο.
Δικές μου συνθέσεις, δικοί μου στίχοι πλην εκείνων, ενός τραγουδιού που υπογράφει ο Δημήτρης Κίτσιος. Τ ραγουδώ ο ίδιος και έχω την τιμή και τη χαρά να μοιράζομαι τραγουδιστικά δύο τραγούδια με τη Χαρούλα Αλεξίου, που τυγχάνει και παραγωγός αυτής της δουλειάς και ένα τραγούδι να το ερμηνεύει ο Δημήτρης Μητροπάνος. Είναι ένας δίσκος αν θες, που μαρτυράει όλες τις καταβολές μου.
Δικαιωματικά το ομώνυμο τραγούδι είναι αυτό που ονόμασε το δίσκο, μιας κι είναι το παλιότερο χρονολογικά, γραμμένο το 1993, το «Γλυκό μεθύσι». Στις 21 και 22 Ιουλίου, μαζί με την Καίτη Κουλιά και τους Θάνο Γκιουλετζή στο βιολί, Θάνο Σταυρίδη στο ακορντεόν, Κώστα Βαβάλα στην κιθάρα, Δημήτρη Κίτσιο στο κοντραμπάσσο και Μανόλη Κουτσονάνο στα τύμπανα, παίζουμε στο φεστιβάλ διαπολιτισμικών διαλόγων στην Ικαρία. Για ότι άλλο προκύψει θα σας ενημερώσω. Σχέδια για καινούργες συνεργασίες;
Σχέδια για επερχόμενες συνεργασίες δεν υπάρχουν προς το παρόν. Για την ώρα γράφω αινούρια τραγούδια που θα συμπεριλάβω στην καινούρια μου δισκογραφική δουλειά, που σκοπό έχω να ξεκινήσω το Νοέμβριο. Πότε θα είναι τελειωμένη, δεν το γνωρίζω, θα το μάθετε! Μάκη σε ευχαριστώ γι' αυτήν την συνέντευξη στο deprofundis.gr Υ.Γ. Πολύ φοβάμαι πως μπορεί να παρεξηγηθώ, στο τέλος της δεύτερης απάντησης, στο σημείο που αναφέρομαι στη στιχουργική, ότι το τραγούδι πρέπει νά' ναι απογυμνωμένη αλήθεια, φυσικά και δεν εννοώ ότι στην ποίηση επιτρέπεται να ασελγούμε! Ίσως είναι άστοχη η διατύπωση!
Μάκης Σεβίλογλου |
