Τον νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου κεκοσμιμένον

Και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ….

Λαμπρυνον μου την στολή της ψυχής φωτοδότα,

και σώσον με!!!

 Ευχαριστούμε κ. Δημουλά !!!

Φωτογραφία 1948

Κρατώ λουλούδι μάλλον… παράξενο…

Φαίνετ’ απ τη ζωή μου πέρασε Κήπος κάποτε…

Στο άλλο χέρι, κρατώ πέτρα.. με χάρη και έπαρση!

Υπόνοια καμιά ότι προειδοποιούμαι για αλλοιώσεις, προγεύομαι άμυνες…

Φαίνετ’ απ τη ζωή μου πέρασε Άγνοια κάποτε..

Χαμογελώ..

Η καμπύλη τού χαμόγελου, το κοίλο αυτής τής διαθέσεως

μοιάζει με τόξο καλά τεντωμένο.. έτοιμο!

Φαίνετ’ απ τη ζωή μου, πέρασε Στόχος κάποτε. .και προδιάθεση Νίκης..

Το βλέμμα βυθισμένο στο προπατορικό αμάρτημα,

τον απαγορευμένο καρπό της προδοσίας γεύεται…

Φαίνετ’ απ τη ζωή μου πέρασε Πίστη κάποτε..

Η σκιά μου, παιχνίδι του Ήλιου μόνο, φοράει στολή δισταγμού..

Δεν έχει ακόμα προφτάσει ναναι σύντροφος μου ή καταδότης !

Φαίνετ’ απ τη ζωή μου, πέρασε Επάρκεια κάποτε…

Συ δεν φαίνεσαι, όμως για να υπάρχει γκρεμός στο τοπίο,

για να σταθείς στην άκρη του κρατώντας λουλούδι και χαμογελώντας,

θα πει πώς όπου ναναι έρχεσαι..

Φαίνετ’ απ τη ζωή μου Ζωή πέρασε..κάποτε…

Κική Δημουλά

PR: wait...  I: wait...  L: wait...  LD: wait...  I: wait... wait...  Rank: wait...  Traffic: wait...  Price: wait...  C: wait...