Άμλετ (Hamlet), William Shakespeare
Σκηνοθεσία: ΘΕΜΗΣ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗΣ
Ηθοποιοί: ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΕΙΛΑΚΗΣ, ΜΑΝΟΣ ΒΑΚΟΥΣΗΣ, ΜΑΡΙΝΑ ΨΑΛΤΗ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ, ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, ΤΟΝΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΕΥΓΕΝΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΗΛΙΑΣ ΖΕΡΒΟΣ, ΑΛΜΠΕΡΤΟ ΦΑΙΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΞΑΡΧΕΑΣ

Πρόκειται για το κορυφαίο έργο του Shakespeare και ένα από σημαντικότερα θεατρικά κείμενα του παγκόσμιου δραματολογίου.

Η παράσταση επιχειρεί μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του κλασικού αριστουργήματος μεταφέροντας το έργο ως πολιτικό θρίλερ κάθε εποχής.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Τα πρόσωπα αλλάζουν. Ο σύγχρονος κόσμος κατάγεται από ένα μακρινό μεσαίωνα και συχνά επιστρέφει σ’ αυτόν.

Διαπλοκές σκάνδαλα, δολοφονίες,η αναζήτηση κάθε ηδονής.

Η αναζήτηση με κάθε τρόπο της εξουσίας.

Εδώ δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί».
Υπάρχουν μόνο πρόσωπα και προσωπεία που δρουν είτε οργανώνοντας είτε υπηρετώντας σχέδια εξουσίας. Μοναδικός ήρωας λαικής καταγωγής δυο νεκροθάφτες !

Τα πάντα διαδραματίζονται με ταχύτητα, αλλά αθόρυβα, σε ένα σκοτεινό παρασκήνιο.

Μια χώρα ετοιμόρροπη… Κανείς δεν την αισθάνεται πλέον ως πατρίδα.

Πάνω στα συντρίμια που αργοφαίνονται διαδραματίζεται το δράμα.

Στην παράσταση η τελευταία πράξη θα παιχτεί σ’ ένα νεκροταφείο.

Ανάμεσα σε τάφους.

Ο Πρίγκηπας της Δανίας Αμλετ  είναι ένας διανοούμενος ήρωας.

Στην πραγματικότητα ένας αντιήρωας.
Αντιλαμβάνεται τον κόσμο και την ανθρώπινη αποστολή.

Αντιλαμβάνεται το σκοτεινό «σύστημα» και τη λειτουργία του που κάποτε θα κληθεί να υπηρετήσει.

Συνειδητοποιεί την καταγωγή του. Όμως δεν δρα. Έχοντας συνειδητοποιήσει τον κόσμο , μοιάζει να φοβάται να αναλάβει κάποτε την ηγεσία της χώρας του. Η αλλαγή του κόσμου είναι απαραίτητη, όμως είναι πράξη πάνω και έξω από αυτόν.

Ένα μεγάλο θεατρικό κείμενο που προσπαθεί να ερμηνεύσει την καταγωγή του σύγχρονου κόσμου.

Ένας αέναος κύκλος αίματος φθοράς και πτώσης ιδανικών σε μια χώρα όπου δεν υπάρχει πλέον καμμιά αξία κανένα όριο…

Δεν υπάρχουν «ανάσες ονείρων»…

Εδώ οι ήρωες , όπως και ο άνθρωπος στον σύγχρονο κόσμο, έμαθαν μονάχα να επιβιώνουν....

Κείμενο επίκαιρο οσο ποτέ....

ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ