|
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Μ.Γλέζος: Καλύτερα να σκοτωνόμουν στην Κατοχή !
Τρίτη, 15 Φεβρουάριος 2011 16:26 PIREASNEWS.GR .Δεν δίστασε μέσα στα μαύρα χρόνια της Κατοχής να σκαρφαλώσει
στην Ακρόπολη και να κατεβάσει τη ναζιστική σημαία από τον Παρθενώνα,
παίζοντας το κεφάλι του κορώνα – γράμματα... Η σημερινή κατάσταση της χώρας μας όμως, τον πληγώνει τόσο που
κάποιες φορές λέει : "καλύτερα να πέθαινα παρά αυτή η κατάντια".
Ο λόγος για τον αγωνιστή Μανώλη Γλέζο ο οποίος σε πρόσφατη ομιλία του
στην Αντίπαρο είπε:
"Στη Βουλή οι υπουργοί θα παρουσιάσουν τον οικονομικό προϋπολογισμό
που θα έχουνε ετοιμάσει οι ξένοι.
Τέτοια ντροπή για τον ελληνικό λαό δεν την περίμενα να δω στη ζωή μου. Μέχρι που έλεγα... καλύτερα να με έβρισκε ένα βόλι να πήγαινα, να χανόμουνα
είτε στην Κατοχή, είτε μετά, παρά να δω αυτή την κατάντια..."
Την κατάντια αυτή του Ελληνικού Λαού που αγωνίστηκε, που έδωσε πρώτος
το σύνθημα εναντίον των ξένων, που νίκησε πρώτος το φασισμό στην Ευρώπη
ολόκληρη.
Να δω την κατάντια του λαού που λευτέρωσε την πατρίδα, να δω να υποφέρει
ξανά από δουλοπρεπείς και το λέω καθαρά, δουλοπρεπείς ανθρώπους
που υποκλίνονται μπροστά στους ξένους...
Και αν υπάρχει αντίρρηση για το πώς θα βρίσκαμε τα λεφτά είμαι έτοιμος εδώ,
να σας πω πώς θα βρίσκαμε τα λεφτά χωρίς να είχαμε ανάγκη τους ξένους".
Αυτά από εναν αγωνιστή που στα εφηβικα του χρόνια
μαζύ με τόν συνομήλικο φίλο του Λάκη Σάντα, ανέβηκαν στήν Ακρόπολη
και κατέβασαν τήν γερμανική σημεία, γράφοντας στά αρχίδια τους
τους προγόνους της Αγκέλα Μέρκελ 
ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ - ΛΑΚΗΣ ΣΑΝΤΑΣ . 
Νεοελληνικές γελοιότητες Ο άνθρωπος που κατέβασε τη σβάστικα από την Ακρόπολη το 1941 είχε
πρόσφατα μεταφερθεί εσπευσμένα στο νοσοκομείο, οταν αστυνομικοί
των ΜΑΤ, του έριξαν στο πρόσωπο χημικά, χωρίς να υπολογίσουν
την ιστορία του αλλά και τα 88 του χρόνια.
Σύμφωνα με την αστυνομία, οι αστυνομικοί των ΜΑΤ «ψέκασαν» με χημικά
τον κ. Γλέζο και τα άλλα άτομα που ήταν μαζί του, επειδή νόμιζαν ότι
κινήθηκαν προς το μέρος τους, για να απελευθερώσουν ένα νεαρό που
είχαν συλλάβει.
Σύμφωνα με μαρτυρίες πάντως, τις οποίες επιβεβαιώνουν και τηλεοπτικά πλάνα,
αστυνομικός των ΜΑΤ χτύπησε με την ασπίδα του τον Μανώλη Γλέζο.
Ο κ. Γλέζος μεταφέρθηκε στο ιατρείο της Βουλής και στη συνέχεια στον
Ευαγγελισμό.
Στο νοσοκομείο τον επισκέφτηκε αντιπροσωπεία της Ομοσπονδίας Αστυνομικών
Υπαλλήλων και της Ομοσπονδίας Αξιωματικών, που του ζήτησαν συγγνώμη
για τη συμπεριφορά των συναδέλφων τους.
Η Ιστορία
Ηταν 30 Μαΐου 1941. Μόλις είχαν φθάσει τα νέα, η Κρήτη είχε πέσει.
Η γερμανική σημαία συνέχιζε να κυματίζει στην Ακρόπολη, προκαλώντας
θλίψη στους Ελληνες.
Το σύμβολο της κατοχής πλήγωνε.
Η ανδρεία των Ελλήνων δεν είχε πει την τελευταία της κουβέντα.
Η λέξη και ο χαρακτηρισμός ήρωας, ταίριαξε απόλυτα σε δύο 18χρονους
φοιτητές που προέβησαν σε μια από τις ηρωικότερες πράξεις της σύγχρονης
ελληνικής ιστορίας.
Ο Μανόλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας, σύμβολα της κατοχικής αντίστασης
προχώρησαν στην πρώτη αντιστασιακή πράξη κατά της γερμανικής κατοχής και
σε μια από τις ηρωικότερες όλων των εποχών.
Αψήφησαν τη γερμανική παντοδυναμία, αψήφησαν τον κίνδυνο και τον θάνατο
στην κατεχόμενη Αθήνα και το πρωί της 30ς Μαΐου 1941 κατέβασαν τη ναζιστική
σημαία από την Ακρόπολη.
Ηταν η πρώτη πράξη αντίστασης στην από τις αρχές Απριλίου του 1941 κατεχόμενη
Ελλάδα..
Ηταν μια πράξη που τόνωσε το πατριωτικό αίσθημα των Ελλήνων και έδειξε το δρόμο
για την αντίσταση.
Ηταν μια πράξη θάρρους, πατριωτισμού και απόλυτου συμβολισμού, αφού δύο παιδιά
ταπείνωσαν το πανίσχυρο και φοβερό τότε Γ΄ Ράιχ και έδειξαν πως δεν είναι ανίκητο.
Οι Γλέζος και Σάντας θα μείνουν για πάντα στην ιστορία για αυτή τους την πράξη.
Οι Γλέζος και Σάντας, ήρωες και «γνήσιοι» Ελληνες και οι δύο,
έδειξαν το δρόμο.
Νά πώς περιέγραψε μέ κοφτές από τή συγκίνηση φράσεις τήν βραδυά
ο Λάκης Σάντας ... «Δεν ξέρω τι ήταν εκείνο που ένιωθα, μα μου φαίνεται πως ήταν ένα παράπονο
μαζί με δυνατό πυρετό.
Περίμενα μ’ αγωνία να βραδιάσει.
Συναντηθήκαμε με τον Μανώλη και ξεκινήσαμε.
Όταν έφτασε η ώρα, κοιταχθήκαμε.
Ίσως να μην ξαναβλέπαμε τον ήλιο ν’ ανατέλλει.
Είναι αλήθεια ότι νιώθαμε ένα δυνατό χτυποκάρδι μα αυτό δεν ακουγόταν παραέξω.
Τα στήθη μας τα ελληνικά το πνίγανε.
Είναι γλυκός ο θάνατος όταν πεθαίνεις για τα ιδανικά σου.
Ήταν ένα τέταρτο το φεγγάρι. Και καθώς το ασημένιο του φως έλουζε τα ιερά
εκείνα μνημεία του άπαντου της Τέχνης και της Ομορφιάς, νιώσαμε μέσα μας
ν’ ατσαλώνουμε.
Είδαμε με τα μάτια της ψυχής μας τους αθάνατους προγόνους μας.
Με λύσσα την κόψαμε απ’ το συρματόσχοινο και την μαζέψαμε.
Σχίσαμε από ένα κομμάτι απ’ τον αγκυλωτό σταυρό.
Την υπόλοιπη την κάναμε ρολό και την πήραμε.
Το φεγγάρι είχε χαθεί και μαζί μ’ αυτό και οι οπτασίες των προγόνων μας
ευχαριστημένες».
Ο Γλέζος και Σάντας είναι φάροι φωτεινοί για όλες τις μετέπειτα γενιές των
Ελλήνων,πού έχοντας στήν σημερινη εποχή ανάγκη για σύγχρονους ήρωες
τιμούν με τηλεοπτικές υπερπαραγωγές και οδοιπορικά καί αφιερώνουν δεκάδες
ωρες τηλεοπτικού χρόνου σε ενα ταπεινό κρητικόπουλο απλά και μόνο επειδή
νίκησε σέ ενα ελεεινο τηλεοπικό reality !!
Κείμενα από Ναυτεμπορική Σάββατο 6 Μαρτίου 2010 και απο Γιώργο Ρούσσο - deprofundis.gr .
|
